ESİRİ - Baksana

Deli gönül çok açılıp şad olma

Kerbalada Şah Hüseyin‘e baksana

Nefsine uyup ta kahkaha gülme

Ehlibeyt yastadır gama baksana

Yezit kasteyledi vermedi suyu  

Orada tutuldu Kasım‘ın soyu

Sırriye ağlıyor ne murat deyu

Fatımanın kınasına baksana

Ümmü gülsüm Zeynep çekerler tazip

Kerbala çölleri mazluma nasip

Siması peygamber cemali Yusuf

Al ekberin leylasına baksana

Esiri cuş eyle bu dünya cefa

Bunca kahramanlar sürmedi sefa

Ağalar ağası ey Necef Şaha

Harabada Sakineye baksana

Sefil Sıtkı - Ah Senin Dertlerin İmam Hüseyin

Mümünlerin yasın yasın ağlatan

Ah senin dertelerin imam Hüseyin

Kerbala çölünde kanın çağlatan

Ah senin dertlerin imam Hüseyin

Sehit düştü imamların şahbazı

Bu imis taktirde yazılan yazı

Arsa çıktı Ehlibeyt‘in avazı

Ah senin dertlerin imam Hüseyin

İptida meydanı Hür şehit açtı

Arştaki melekler kanlı yaş saçtı

Yetmis iki pehlivan hep şehit düştü

Ah senin dertlerin İmam Hüseyin

İmam Zeynel kaldı Ali‘den aslı

Sükür kesilmedi Ehlibeyt nesli

Yüz yirmi dört bin peygamber yaslı

Ah senin dertlerin İmam Hüseyin

Lanet olsun ol yezidin soyuna

Kin husumet kan bürüdü gözüne

Kasteyledi imamların hepsine

Ah senin dertlerin imam Hüseyin

Sefil Sıtkı şu gönlümün zarı var

Kerbalada Ehlibeyt‘in nuru var

On iki ay kann ağlasam yeri var

Ah senin dertlerin İmam Hüseyin

Burhan - Yarelerin Mende İmam Hüseyin 

Çıkıp dört köseyi seyran eyleyen

Yarelerin mende imam Hüseyin

Hak için canın kurban eyleyen

Yarelerin mende imam Hüseyin

Mü'minlerin bade sunar elinde

Ölsem gerek arzum kaldı yolunda

Sehid düsdün Kerbala'nın çölünde

Yarelerin mende imam Hüseyin

Mü'minlerin gülbengini çekiyor

Ask atesi bu sinemi yakıyor

Daha kanın ılgıt ılgıt akıyor

Yarelerin mende imam Hüseyin

Hakikat evinde gizli sır olan

Daim mü'minlere destigir olan

Sensiz bu dünyayı neylesin Burhan

Yarelerin mende imam Hüseyin

Şah Hatayi

Ah Senin Dertlerin İmam Hüseyin

Gündüz Hayalimde Gece Düşümde
Ah Senin Dertlerin İmam Hüseyin
On İki Ayların Hem Sabahında
Dilimde İvirdim İmam Hüseyin

Hatice, Fatıma Divanda Bile
Şehriban Geliyor Saç Yola Yola
Ağladıkça Çeşmim Yaşını Sile
Mah Yüzüne Dökmüş İmam Hüseyin

Yarın İller Mahşer Derilinceğiz
Sorgu Sual Orda Soruluncağız
Kanlı Mektubumuz Verilinceğiz
Hesabın Görüyor İmam Hüseyin

Asası Elinde Sancak Uğrunda
Gahi Mizan Gahi Sırat Yolunda
Muhammed'in Sancağının Önünde
Mazlum Mazlum Gezer İmam Hüseyin

Şah Hatayi'm Ne Hoş Gördün Yerini
Kimse Bilmez Evliyanın Sırrını
Maviye Soyunu Mülcem Oğlunu
Sürün Şu Dergahtan İmam Hüseyin

YUNUS EMRE

Hasan İle Hüseyin‘dir

Şehidlerin ser-çeşmesi
Hasanıla Hüseyndir
Aşıkların gözi yaşı
Hasanıla Hüseyndir

Hazret-i Ali babaları
Muhammeddir dedeleri
Arşun iki küpeleri
Hasanıla Hüseyndir

Dedesiyle bile varan
Kevser ırmağında duran
Susuz ümmete su viren
Hasanıla Hüseyndir

Kerbelada yazıları
Şehid oldı gazileri
Fatma Ana kuzuları
Hasanıla Hüseyndir

Ayet içinde okınan
Şehidlere ser-dar olan
Cennet içinde salınan
Hasanıla Hüseyndir

Kerbelaya aşırdılar
Akılcığın şaşıdılar
Kol ağun düşürdüler
Hasanıla Hüseyndir

Kerbelanın ta içinde
Nur akar siyah saçında
Yatan al kanlar içinde
Hasanıla Hüseyndir

Yunus Emrem dünya fani
Terk eyle gel can u teni
İki cihanın sultanı
Hasanıla Hüseyndir

Yunus Emrem ben de bulam
Bu dünyanın sonu viran
Kerbelada şehid olan
Hasanıla Hüseyndi

Mehmet DEMİRER – Muarrem Ayına Girdiğim Zaman

Kerbela çölünü, kapladı duman

Bu zulmü yapanda olur mu? İman

İçimi bir hüzün kaplıyor aman

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman

Kerbela çölünde esiyor rüzğar

Fırat Nehri’ ninde soğuk suyu var

Her zaman içimi sıkıntı kaplar

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman

Kerbela denince durmaz göz yaşım

Bir ağrı geliyor, çatlıyor başım

Üzüntüden ölüyorum kardeşim

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman

Kerbela da görüyorum atları

Zeynep elin kesmiş, zincir katları

Yediğimden almıyorum tatları

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman

Kerbela görünür bana her, Kan’da

Hüseyin adını duyduğum anda

Orada olmayı istiyor, can’da

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman

Kerbela’ nın matemini tutmaya

Onlar gibi o kumlara yatmaya

Kalbim başlar heyecanla atmaya

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman

Kerbela da kefen olan hasırı

Hep kendimde arıyorum kusuru

Duyduğum sözlerin, olur tesiri

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman

Kerbela’ nın çok mu olur? Ayazı

Önceden mi yazılmıştır? Bu yazı

Kendime de haram ettim, beyazı

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman

Kerbela da gece olur karanlık

Dalgınlığa gelse bile, bir anlık

Yapmıyorum kimse ile yarenlik

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman

Kerbela’ da yanan çadırlar gördüm

Anlamak içinde, Zeynep’e sordum

Ne olur sormayın artıyor derdim

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman

Kerbela da yollar geçit vermiyor

Zulüm yapan muradına ermiyor

Acaba gözyaşım niye durmuyor?

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman

Kerbela’ nın destanını yazanlar

Hüseyin’in mezarını kazanlar

Derdimizi ancak, Ağamız anlar

Muharrem Ayı’na girdiğim zaman

ŞAH HATAYİ

Ah Hüseyin Şah Hüseyin

Bugün matem günü geldi

Ah Hüseyin Şah Hüseyin

Senin derdin bağrım deldi

Ah Hüseyin Şah Hüseyin

Kerbela’nın önü yazı

Yüreğimden çıkmaz sızı

Yezitler mi kırdı sizi

Ah Hüseyin Şah Hüseyin

Bizimle gelenler gelsin

Serini meydana koysun

Hüseyin’le şehid olsun

Ah Hüseyin Şah Hüseyin

Kerbela’nın yazıları

Şehid düştü gazileri

Fatmana’nın kuzuları

Ah Hüseyin Şah Hüseyin

Kerbela’nın önü düzdür

Geceler bana gündüzdür 

Şah Kerbela’da yalnızdır

Ah Hüseyin Şah Hüseyin

Hür şehit atından düştü

Kafirler başına üştü

Müminlere matem düştü

Ah Hüseyin Şah Hüseyin

İşte geldi bahar yazlar

Yazı yazlar, güzü güzler

Fatmana yolların gözler

Ah Hüseyin Şah Hüseyin

Kerbela’nın önü çağlı

Benim ciğerciğim dağlı

Hazret-i Ali’nin oğlu

Ah Hüseyin Şah Hüseyin

Atan Ali, anan Fatma

Dert üstüne dertler katma 

Didarından mahrum etme

Ah Hüseyin Şah Hüseyin

Fatmana zülfünü çözer

 Ağlayı ağlayı gezer

Müminlerin bağrın ezer

Ah Hüseyin Şah Hüseyin

Gazel oldu bahçe bağlar

Dumanlıdır yüce dağlar

Şah Hatayi yanar ağlar

Ah Hüseyin Şah Hüseyin

KUL HİMMET

İmam Hüseyin’in Yasıdır Deyü

Fatm’Ana başına kara bağladı

İmam Hüseyin’in yasıdır deyü

Kamber ciğerini od’a bağladı

İmam Hüseyin’in yasıdır deyü

Fatma Ana görmüş idi düşünü

Dua etti Hakka varsın işini

Keşiş bin altına aldı başını

İmam Hüseyin’in yasıdır deyü

Umarım yezide koymaya vefa

Ali’nin oğluna çok oldu cefa

Tıraş olmadı Muhammed Mustafa

İmam Hüseyin’in yasıdır deyü

Âşık da o nasın yüzüne bakmaz

Öğüşmüş kuşlar suyunu içmez

Coşkun sular gibi çağlayıp akmaz

İmam Hüseyin’in yasıdır deyü

Kul Himmet’im böyle çıktı falımız

Havran ile Mervan kesti dilimiz

Ol Ali’ye malum oldu halimiz

İmam Hüseyin’in yasıdır deyü

PİR SULTAN ABDAL

Su İçmeyip Şehit Olan Hüseyin

Dedesi Hüseyin’i verdi hocaya

Elif be demeden çıktı heceye

Günde bir kafir kırardı geceye

Su içmeyip şehid olan Hüseyin

Hüseyin’in de yapılıdır odası

Daim Haktan gelir onun gıdası

Dal boyunca nazar kılmış dedesi

Su içmeyip şehid olan Hüseyin

Hüseyin’i de götürdüler asmaya

Yezidler ulaştı başın kesmeye

Ali oğlu değil ki mürvet basmaya

Su içmeyip şehid olan Hüseyin

Pir Sultan Abdal‘ım ellerim bağlı

Yezidin elinden ciğerim dağlı

Muhammed torunu Ali’nin oğlu

Su içmeyip şehid olan Hüseyin