KEMÂLÎ

Ağlar

Muharrem'dir, kamer mahzun, güneş me'yus kan ağlar

Felek sergeşte mebhut, hayrete dalmış cihân ağlar

Cefay-ı şah-ı mazluma tahammül etmeyip dağlar

Ezelden gözlerinden ablar olmuş revân ağlar

Ne düşmansın behey ibn-i recim, ey sâkiy-i iblis

Senin yaptıklarına düşman-ı insan olan ağlar

Medine halkına kıldı veda ol kan-ı ilm-ül gayb

Tutup âfâkı bir efgân, yanar pir ü civân ağlar

Nice Günler edip kat-i merâhil akibet bir gün

Erip Kerbubelâ'da cümlesi Hakk'a divân ağlar

Bilinmişti ki ol yerler serencâm-ı şehâdettir

Bilinmişti ki ol yerden geçilmez, hânedân ağlar

İmâm-ül etkiyâ toplandırıp etbâ-u ahbâbın

Okur bir hutbe bir bir fitneyi eyler beyân ağlar

Kuruldu heymey-i ahyâr o gün Kerbubelâ içre

Bu gün Kerbubelâ'da kaldı hâlâ âşıkân ağlar

Yazıp bir nâme Reis-ül usât'a söyledi ey kavm

Bu fitne sarsar İslâm'ı, yıkar dini, imân ağlar

Hezar şetm ile Sa'd oğlu hem gönderdi bir name

Onu dil söylemez kafir dahi olsa zeban ağlar

Hucum etti o mel'unlar Kitabullah'ı imhaya

Sanırsın bir kıyamet koptu toz ağlar, duman ağlar!

Kesildi her taraftan su, sabiler gül gibi soldu

Su ağlar, servi ağlar, bahçe ağlar, bağıban ağlar

Bozuldu gülşen-i bağ-ı risalet, har ile doldu

Gül ağlar, bülbül ağlar, lale ağlar, erguvan ağlar

Hezaran zulm ile yetmiş iki sadık olup kurban

Bu kıssadan kevn-o mekân ağlar

Kesildi başları bin cevr ile bir aşık-ı zarın

Kesen mel'unlara lanet edip seyf u sinan ağlar

Ali Ekber'le Kâsım can verip cananı buldu

Ali Asğar gibi oklar vuruldu ümmühan ağlar

Vefaya Davet etmek, sonra bin türlü cefa etmek

Size ey kavm, sek dersem behaim biguman ağlar

Yirmi bin kişi birden ok attı şah-ı mazluma

Bizi atman deyip zalimlere, tir-ü keman ağlar

Ok atmak kurret-ül-ayne, değilmi aslını imha

Sebepsiz mi bu gün halâ, hakiki müslüman ağlar

Cigergâh-ı Habib-i Kibriyâ'ya ok atan mel'ûn

Cehennemde bugün şeytanla kurmuş âşiyan ağlar

Cihanın sahibinden bir içim su kısıtlanmış âh

Fırat ağlar, Murat ağlar, zemin-i âsuman ağlar

İmam-ül-muttakiynin, Şimr-i mel'un kesti çün başın

Cehennem kaynayıp, arş sayha etti tevleşan ağlar 

Ayak bastı o mel'un, kalb-gâh-ı sırrı Kur'ân'a

Ali-vü Fatıma, Peygamber-i âhir zaman ağlar

Haremgâh-ı Habib-i Kibriyâ'ya doldu namahrem

Bizi hep öldürün derler, sabilerle zenân ağlar

Çadırdan nâle-vü feryat yükseldi semavata

Melekler sordular n'oldu, dediler teşnegân ağlar

Döküldü hûn-i mazlûman yere, yer mâteme girdi

Çöl ağlar, dağlar ağlar, vâdiyyü berrü yaban ağlar

O şâhın derdi etmiş insan oğlunu giryân

Bilenler, bilmeyenler hep bu dert ile inan ağlar

Gelip birkaç deve çulsuz, yularsız Şimr-i mel'un

Bugün şam'a sefer lazım, bu emri her duyan ağlar

Deve uryan, ciğer püryan, yürürler aç susuz sıbyan

Deve ağlar, ceres ağlar, yol ağlar, kârban ağlar

Meşakketle develer, kat'ı menzilden kalıp bitâb

Düşüp yollarda mâ'suman, eder âh-u figan ağlar

O yollarda, o çöllerde, o ıssız gurbet illerde

Sekine, Zeyneb'in ahvaline, hûr-i cinân ağlar

Dikildi niyzeye sultan-ı kevneyn'in ser-i pâki

Çıkıp bir nur olur arş, sayesinde sâyeban ağlar

Nihayet bir sabahtı, Şam'a dahil oldular ah Şam

O talihsiz misafirler konuldu hana, hân ağlar

Geçip mihrab-ı dine, düşmen-i iyman imâm oldu

Bozuldu vahdet-i İslâm; namaz ağlar, ezan ağlar

Atıp zindana Zeynelabidin'i ettiler mahpus

Cefa bitmez, güneş girmez sebâ etmez, vezân ağlar

Ezelden ağlarım, aktı dü-çeşmim kanlı yaşınla

Ne hâbım var, ne rahat var, yanan cismimde can ağlar

İki göz oldu a'ma, ağlarım ey kurre't-ül-ayneyn

"Kemâlî" sûz-i derdinle nihan ağlar, ayân ağlar 

                                                                        Kemâlî

SEZAİ

Ağla Matemdir
Ey şehid-i Kerbela’ya ağlayan
Ağla, mâtemdir Muharrem'dir bugün
Âteş-i hasretle sine dağlayan
Ağla, mâtemdir Muharrem'dir bugün
İnle mâtemdir Muharrem'dir bugün

Sinede, serde gerek dağ, dağ ola
Kanlı yaşlar didede ırmak ola
Ger dilersen menzilin uçmak ola
Ağla, mâtemdir Muharrem'dir bugün
İnle mâtemdir Muharrem'dir bugün

Gece gündüz ey Muhammet ümmeti
Edelim cân-ı Yezid’e lâneti
İster isen irgüre hak rahmeti
Ağla, mâtemdir Muharrem'dir bugün
İnle, mâtemdir Muharrem’dir bugün

Kimdir o şah-ı şehid-i Kerbelâ
Nûru çeşmi Murtezâ, Âl-i Abâ
Cedd-i pakidir Muhammet Mustafâ
Ağla, mâtemdir Muharrem'dir bugün
İnle, mâtemdir Muharrem'dir bugün

Her seher sanma şafaklar şebnemi
Anda kan ağlar melekler ol demi
Âlemi tuttu Hüseyn’in mâtemi
Ağla, mâtemdir Muharrem'dir bugün
İnle, mâtemdir Muharrem’dir bugün

Çâr yâr ile Muhammed ey saîd
Oldular tesmim-i zehirle şehît
Kıydılar rahmetmeyip bunca anîd
Ağla, mâtemdir Muharrem'dir bugün
İnle, mâtemdir Muharrem'dir bugün

Ey “Sezâî” bilmiş ol Şâh-ı Hüseyn
Cümleye sevmektir anı farz-ı ayn
Hem muhabbette beraberdir Hasan
Ağla, mâtemdir Muharrem'dir bugün
İnle, mâtemdir Muharrem'dir bugün

Sultan Abdülaziz

KERBELA’YA AĞIT

Kudretil Ayini Resuli şahı servere
Katil kastiyle cem oldular bir yere
Nasılda layık gördüler cismi paki hançere
Ümmet olmak böylemidir Hz. Peygambere
Hem ciğeri pareyi Fatıma, nuri çeşmi haydare

Biat vacip iken iman etmedi ol layın
Kurdular dini fesadı oldular dini hayın
Hüseyne kast fitneyi hayasız bi’ din
Ümmet olmak böylemidir Hz. Peygambere
Hem ciğeri pareyi Fatıma, nuri çeşmi haydare

İncittiler evladı resulu hakkında kulu
Vermediler Kerbela’da mazluma bir kadre su
Ey hayasız zalim, senin yüzüne pu
Ümmet olmak böylemidir Hz. Peygambere
Hem ciğeri pareyi Fatıma, nuri çeşmi haydare

Hüseyn’in katlinin hiç kalırmı yanına
Şimir melun hançer çaldı ol şahın gerdanına
Ey münafık nasıl girdin şah Hüseyin kanına
Ümmet olmak böylemidir Hz. Peygambere
Hem ciğeri pareyi Fatıma, nuri çeşmi haydare

Kuranı din İslamı meta gibi sattılar
Ehlibeyt’i üryan büryan Şam’a esir ettiler
İnsanığa reva olmaz böyle bir iş tuttular
Ümmet olmak böylemidir Hz. Peygambere
Hem ciğeri pareyi Fatıma, nuri çeşmi haydare

Ey müslümanlar dinlediniz feryat figan ettiniz
Dini İslam olmuşuz resula iman ettiniz
Ya buna nasıl dayansın Sultan Halife Abdul Aziz
Ümmet olmak böylemidir Hz. Peygambere
Hem ciğeri pareyi Fatıma, nuri çeşmi haydare

KAZIM PAŞA

Cibril Var Haber Ver Sultân-ı Enbiyâya

Zâlimler el urup hep şemşîr-i can-rübâya
Kasd ettiter serâpâ evlâd-ı Mustafâ'ya
Devrân olup müsâid ol kavm-i bî-hayâya
İsal olundu bî-dâd ser-hadd-i intihaya
Kimler eder tahammül yâ Rab bu ibtilâya
Âmâc edip vücudun bin nâvek-d kazaya

Düştü Hüseyn atından sahrâ-yı Kerbelâ'ya
Cibril var haber ver sultân-ı enbiyâya

Cûş eyleyip belâya mânend-i mevc-i tûfân
Keştî-i eftl-i beyti ikildi şikest ü viran
Maktul olup ser-â-ser ashâb-ı âl-i zî-şân
Yek-tâ-rev oldu ol men çim âfitâb-ı rahşân
Her yandan etti savlet hınzîr veş Yezîdân
Ser-tâ-be-pâ vücudun zahm eyleyip kızıl kan

Düştü Hüseyn atından sahrâ-yı Kerbelâ'ya
Cibril var haber ver sultân-ı enbiyâya

Ashâb u âlînin hep kibarı vü sıgârı
Bir bir kılıp önünde azm-i huzûr-ı Bârî
Dil teng edip susuzluk tâ arşe oldu sârî
Ezvâc-ı tâhirâtın feryâd-ı bî-karârı
Her yüzden etti tazyik a'dâ o şehriyârı
Ahir çıkıp elinden dâmân-ı ihtiyarı

Düştü Hüseyin atından sahrâ-yı Kerbelâ'ya
Cibril var haber ver sultân-ı enbiyâya

Yârân olup ser-â-pâ mest-i mey-i şehâdet
Meydanda kaldı tenhâ ol mihr-i evc-i hacet
Bu hâl olup adûya ser-mâye-i cesaret
Etrafın aldı birden ol kavm-i pür-dalâlet
Yetmiş iki yerinden mecruh olup nihayet
Bundan ziyâde harbe Hak vermeyip icazet

Düştü Hüseyn atından sahrâ-yı Kerbelâ'ya
Cibrîl var haber ver sultân-ı enbiyâya

Ol şâh-ı din-penâhı tenhâ görünce düşman
Etti hücum u savlet şiddetle her taraftan
Bir hâle vardı âhir zahm-ı hadengd âhen
Mânend-i kasr-ı cennet cisminde oldu rûşen
Envâ'-ı yârelerden her canibinde revzen
Kâzım olup nihayet bî-tâb harb ederken

Düştü Hüseyn atından sahrâ-yı Kerbelâ'ya
Cibrîl var haber ver sultân-ı enbiyâya

MUSTAFA TOLUNAY

Soldu Bugün

Gelin ey ehl-i velâ cûş edelim çağlayalım

Kerbelâ fâciasın yâd ederek ağlayalım

Giyelim kisve-yi mâtem karalar bağlayalım

Matem-i Âl-i Abâ ile ciğer dağlayalım

Soldu eyvâh bugün Fâtıma gül goncaları

Öldürüldü Ali‘nin gönlünün eğlenceleri

Bilmek ister misin ey ehl-i velâ n"oldu bugün

Gül-ü bağı Nebevî, ne yazık soldu bugün

O Hüseynî alıcı, işte şehit oldu bugün

Mâtem-i Âl-i Abâ ile cihan soldu bugün

Soldu eyvâh bugün Fâtıma gül goncaları

Öldürüldü Ali‘nin gönlünün eğlenceleri.

Hastalanmış yatıyordu ol Ali-yyi Asğar

İnliyordu bir içim su diyerek o server

Sararıp solmuş idi hayf ki o mâh-ı enver

Bir içim suyu diriğ etti o zâlim ebter

Soldu eyvâh bugün Fâtıma gül goncaları

Öldürüldü Ali‘nin gönlünün eğlenceleri.

Sarılıp boynuna Zeyneb dedi ey Zeyn-el Âbâ

Edeyim göz yaşım ile seni yavrum işbâ

Ağlıyor şimdi bize ruh-i cenâb-ı Zehrâ

Göğsüme koy başını ağlama ey mehlika

Soldu eyvâh bugün Fâtıma gül goncaları

Öldürüldü Ali‘nin gönlünün eğlenceleri

Safder-i Kerbubelâ işte bugün oldu şehit

Gudve-yi ehl-i safâ işte bugün oldu şehit

Ziynet-i arz u semâ işte bugün oldu şehit

Muhibb-i Âl-i Abâ işte bugün oldu şehit

Soldu eyvâh bugün Fâtıma gül goncaları

Öldürüldü Ali‘nin gönlünün eğlenceleri.

İçdi çün cam-ı şehâdet o Hüseyn-i yektâ

Yere düştükte başı titredi Arş-ı A"lâ

Göklere çıktı aman velvele-yi vâ veylâ

Sen de eflâke çıkar nâleni "Hazmi" şeydâ

Soldu eyvâh bugün Fâtıma gül goncaları

Öldürüldü Ali‘nin gönlünün eğlenceleri

                                      Mustafa Tolunay

Es-Seyyid Hulûsi Efendi 

Kerbelâ Mersiyesi:

Kur’an edip tilavet Taha’yı öldürürler

Katleyleip imamı Yasin ederler ezber

Alkanlara boyandı dürdane-i Peygamber

Bak ne sitemler oldu evlad- Hel etâ’ya

Düştü Hüseyin atından sahray-ı  Kerbelâ’ya

Cibril git haber ver Sultan-ı  Enbiya’ya

Ol şaha eyledikçe her dem hücum-ı  leşker

Ok üstüne ok ururlar hançerler üstüne hançer

Meydanda şehber açmış tavus arşa benzer

Hayf ol garib-i küyi ferhunde pür hümaya

Düştü Hüseyin atından sahray-ı Kerbelâ’ya

Cibril git haber ver Sultan-ı  Enbiya’ya

Bir hadde erdi zahmi şimşir-i ter-nize

Kim ölmüş ol garibin azası rize rize

Ağuşu izzetinde bak beslenen azize

Bir merhamet eden yok mahbub-u Mürteza’ya

Düştü Hüseyin atından sahray-ı Kerbelâ’ya

Cibril git haber ver Sultan-ı  Enbiya’ya

Eyvah eğer bu işten Zehra olursa agâh

Bir nârâ ile sarsar hep kâinatı billâh

Eyler cihanı kuds-i ma’ruz-ı  şûle-i âh

Mazlûmenin bu âhı ateş  saçar semâya

Düştü Hüseyin atından sahray-ı  Kerbelâ’ya

Cibril git haber ver Sultan-ı  Enbiya’ya

Abran eyle ya Muhammed, ey Padişah-ı  Levlak

Manend-i zat-ı akdes sen dahi ağlar eflâk

Oğlun Hüseyn’e netti gör bu güruh-ı  nâ-pak

Nefrin ola bu kavm-i bî şerm-ü  bî hayâya

Düştü Hüseyin atından sahray-ı  Kerbelâ’ya

Cibril git haber ver Sultan-ı  Enbiya’ya

Ey cedd-i serfiraz-ı nureyn-i neyyi reynk

Bir başka hale girmiş dünyada nur-u ayneynk

Döşü mübareğinde gezdirdiğin Hüseynik

Başı kesildi geçti ser nize-i cefaya

Düştü Hüseyin atından sahray-ı  Kerbelâ’ya

Cibril git haber ver Sultan-ı  Enbiya’ya

Maktül olan eğerçi mazlum-ı  itretindir

Leb teşne-i zülâl-i dide-i hazretindir

Var katilin de seyret bu kendi ümmetindir

La’net bu nâkesan-ı bî  rahm-i bî vefaya

Düştü Hüseyin atından sahray-ı Kerbelâ’ya

Cibril git haber ver Sultan-ı  Enbiya’ya

Söyler kelam-ı hakkı batıl güruh istemez

Gittikleri tarika kibr-u Mecusi gitmez

İslâm’a bu cefayı kâfir de olsa etmez

Müslim denilmez asla bu kavm-i eşkıyaya

Düştü Hüseyin atından sahray-ı Kerbelâ’ya

Cibril git haber ver Sultan-ı  Enbiya’ya

Musa Tektaş/Sanat Alemi

Budak Ali - Şahım Hüseyn'im
Kerbela dendimi bağrım yanıyor
Rahmanım İmanım orda yatıyor
Bindörtyüz senedir yaram kanıyor
Hüseyn'im Hüseyn'im Şahım Hüseyn'im

Muhammed dinine isyan edenler
Münkir münafık birleşip geldiler
Onulmaz yaraya neşter çaldılar
Hüseyn'im Hüseyn'im Şahım Hüseyn'im

Bir dünya bu kadar zalim olur mu
İnsanım diyenler Şaha kıyar mı
Kana susamışlar cana doyar mı
Hüseyn'im Hüseyn'im Şahım Hüseyn'im

Bu dava mahşere kadar süremez
Sürerse mazlumun gözü kurumaz
Zalimler kudurmuş aman bilinmez
Hüseyn'im Hüseyn'im Şahım Hüseyn'im

Yücesin ya rabbi kurbanım sana
Dallara bölünmüş Budak'ım sana
Kerbela çölünde yatan Aşkına
Hüseyn'im Hüseyn'im Şahım Hüseyn'im

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Favori olarak ekle (6) | Bu yazıyı web sayfanızda alıntılayın | Görüntüleme sayısı: 88 | Yazdır | E-posta | Devamını oku...