Bu dünya yalandır diyen haltetmiş
Öte dünya ile seni uyutmuş
Sen oyalanırken yükünü tutmuş
Başkaldır onlara huzur bulursun

Son nefesine dek dolu yaşamak
En doğruya giden yolu yaşamak
Alevice sevgi seli  yaşamak
Amacın olursa huzur bulursun

Derviş Baba doğru bildiğin yaptı
Benlik gömleğini sıyırıp attı
Tanırsan zulümü sana kim yaptı
Onu devirmeğe hazır olursun

Derviş dediğimiz kamil insandır
Öğrenmeyi seven alim insandır
Kızıp köpürmeyen halim insandır
Derviş olan hırka giymez taç takmaz

Dervişler oturup kalkmasın bilir
Dupduru su olup akmasın bilir
Rıza malı alıp satmasın bilir
Derviş olan hırka giymez taç takmaz

Dervişler havadan uçarak geçmez
Tekke bekleyip de çorbayı içmez
Üretir emeksiz bir lokma yemez
Derviş olan hırka giymez taç takmaz

Hünkar der “dervişlik taçda değildir”
“Hararet nardadır sacda değildir”
Bir lokma bir hırka hiç de değildir
Derviş olan hırka giymez taç takmaz

Derviş sömürenin karşısındadır
Irası zalimi sarsışındadır
Malı mülkü gönül çarşısındadır
Derviş olan hırka giymez taç takmaz

Derviş Baba adın derviş koymakla
Derviş olamazsın şekle uymakla
Ancak yaklaşırsın özde duymakla
Derviş olan hırka giymez taç takmaz

1994, Lodra

Küsülü durma barışın
Dostça sevgiyle sarışın
Gel erenlere karışın
Bacılarım cemimiz var

Musahibleriyle bile
Erler bacılar elele
Sevgiyle gönül gönüle
Taliplerim cemimiz var

Dedemiz  oturdu posta
Dua verdi Rehber dosta
Zakir saz çalmakta usta
Bacılarım cemimiz var

Kapıcı kapıda durdu
Cemi zahidden korudu
Gözcü sesleri susturdu
Taliplerim cemimiz var

Muhammed Ali cemine
Pir Hacı Bektaş demine
Koşun gelin Cemevi’ne
Bacılarım cemimiz var

Kimse eli boş gelmesin
Lokmalar niyazlar versin
Canlar ortaklaşa yesin
Taliplerim cemimiz var

Hem demimiz hem cemimiz
Bu bizim ibadetimiz
Derviş Baba der geliniz
Görülelim cemimiz var

13/XI/1992

İçerde sanatçı yazar türkücü
Dışarıda kara yobaz ile ülkücü
Sarmışlar Madımak’ı ne ürkütücü
                  Taş fırlatan ateş atan onlardı
                   Onlar cahil yobaz canavarlardı

Devlet halka ateş açma’n diyordu
Başbakan dışarıyı koruyordu
İçerdeyse insanlar yanıyordu
                  Yakanlara gözyumanlar onlardı
                  Onlar  sefil yobaz canavarlardı

Sanki Ortaçağ’da yaşanıyordu
Basil, Bruno, Jean d’Arc yakılıyordu
Madımak’ta canlar kavruluyordu
                  Yine din adına yakan onlardı
                  Onlar katil yobaz canavarlardı

Nefes deyiş söyleyen ozanları
Semah dönen biricik civanları
Sevgi saçan güzelim insanları
                   Merhamet duymadan yakan onlardı
                   Onlar katil yobaz canavarlardı

Madımak kül oldu 35 canla
Sivas’a züll indi ateşle kanla
Batasın demedim sadece anla
                   Sana da bu zulmü yapan onlardı
                   Onlar cahil yobaz canavarlardı

On iki yıl geçti dinmiyor acı
Kimi hoca idi softa ve hacı
Yakalanamadı hala birkaçı
                   Devletten de destek alan onlardı
                   Onlar katil yobaz canavarlardı

Onca yıl geçti ya bak neler oldu
Otel yenilendi turistik oldu
Girişine kebab salonu kondu
                    Ölü eti yiyenler de onlardı
                     Onlar kana doymaz canavarlardı

Derviş Baba 2 Temmuz 93
Bu tarihin unutulması çok güç
Bir insanı yakmak bağışlanmaz suç
                     Oysa 35 canı yakan onlardı
                     Onlar cahil onlar sefil ve katil
                     Kana doymaz yobaz canavarlardı                        

2 Temmuz 2005, Londra

“1024. Duydum ki bir cami yaptırıyormuşsun devlet hazinesinden, inşallah başaramıyacaksın.
1025. Alıp dağıttığı narların karşılığını fuhuş ile ödeyen kadına benzetiyorum senin şu cami yaptırma işini.
1026. Bunu anlayan insanlar ona dediler ki; bela  üstüne olsun, ne zina işle ne de sadaka dağıt!”  (Hazreti Emir Ali İbn-i Ebu Talib, Çev. Vedat Atila, Hazreti Ali Divanı,İstanbul-1990, s. 125)

Ali'm bu sözleri kime söyledin
Osman'a mı yoksa Muaviye’ye 
Anlaşılıyor ki dinletemedin
Aman camilerin elinden medet

Devlet kesesinden yapma demiştin
Yani yönetime katma demiştin
Devleti dinle bir tutma demiştin
Ali'm camilerin elinden medet

Emevi Abbasi Selçuk Osmanlı
Temelleri Şeriata dayalı
Din-devlet içiçe camili taçlı
Aman camilerin elinden medet

Allah gölgesiydi padişah sultan
Yaptığı camiyle yazardı destan
Camilerle doldu kaldı asitan
Ali’m camilerin elinden medet

Senin dileğinin tersi yapıldı
Fahişe demene kims' aldırmadı
Köyler kentler camilerle donandı 
Aman camilerin elinden medet

Hazineler camilere harcandı
Girmeyenler dövüldü kırbaçlandı
Aleviler hakarete uğradı
Ali’m camilerin elinden medet

Ya Cumhuriyet’te değişen nedir
Sağ’ın siyaseti: Camiler kondur
Kafadan hesapla yüzelli bindir
Aman camilerin elinden medet

Camiler siyaset alanı oldu
Laiklik ilkesi havada kaldı
İçlerinde kırımlar hazırlandı
Ali'm camilerin elinden medet

Koca bir parti camiden çıktı
Camiyi arka bahçesi yaptı
Artık adı İmam Hatip’e çıktı
Aman camilerin elinden medet

Camiden yetişti vali kaymakam
Koca İstanbul'a verdi bir başkan
İktidar oldular Meclis’te bakan
Ali’m camilerin elinden medet

Sen bu tehlikeyi gördün başından
Din ayrılmalıdır devlet işinden
Tapınaklar inananın aşından
Aman camilerin elinden medet

Yüz binlerce cami ve din adamı
Soyuyor devleti bu bir talan mı
Derviş Baba soruyor hep yalan mı
Ali'm camilerin elinden medet

1993, Londra

Muhammed Mustafa kızı Fatıma
Ali Hasan Hüseyin’i unutma
Ve bunlara Beşler denilir ama
Cibril’i de araya sokman gerek

Ali Seyfullah’tır Hasan mücteba
Şehid Hüseyin’im Zeynel’el aba
Bakır’ı bilmeye çok göster çaba
İmam Cafer’den de ders alman gerek

Musayı Kazım’la Aliyyül Rıza
Muhammed Taki’ye varalım arza
Aliyyün Naki de hayırlar yaza
Sonra Askeri’ye ulaşman gerek

Muhammed Mehdi’yle Oniki tamam
Onlara kıyanı rahmetle anmam
Yezid’e Mervan’a lanetten kalmam
Derviş Baba yola baş koyman gerek

Niyetleri halka yakın olmaktı
Hallerini ahvalini sormaktı

Vali kaymakam da çok neşeliydi
Herkes önlerinde eğilmekteydi

Selam verip temennalar alarak
İkramları birer birer tadarak

Geze geze ana yola çıktılar
Herkesin baktığı yere baktılar

Cadde ortasında bir beyaz eşek
Dersiniz üstüne atmışlar döşek

Erenler sırtında yan oturuyor
Kılıksızlığı tam tezat oluyor

Vali baktı ona dedi "Kaymakam
Eşek sırtındaki kimdir şu adam?"

"Kılık kıyafeti iğreti durur
Ama bakışları ne gururludur"

"O bizim buranın erenleridir
Sağı solu olmaz denilenidir"

"Bir tek söz söylesen tam beş alırsın
 Babayla dalaşma yolda kalırsın"

Vali "iyi dedi eğlence olur
Söz yetiştirmezse ona ders olur"

"Siz bilirsiniz dedi kaymakam
İnşallah bana da laf atmaz adam"

Yaklaştı vali bey dedi "Ey Baba
Altındaki eşek amma da kaba"

"Adam edip meclise sokamadın
Diz dize verip de oturamadın"

" Biraz terbiye ver şunu adam et
Al yanına güzel güzel sohbet et"

Baba dedi  "kaymakam bey vali bey
Ona derim hep adam ol adam hey"

"Kafasın sallayıp ben olmam diyor
Kaymakam ve vali olmak istiyor"

Derviş Baba Erenler güzel demiş
Hak ettiği dersi valiye vermiş

Sevmek ister seversin
Dosttan silleyi yersin
Dağlar özgürlük dersin
Aşmak isteyen gönül

Ülkeleri yönetmek
Toplumlara hükmetmek
Yıldızlara yükselmek
Çıkmak isteyen gönül

Güzel yemekler yemek
Güzel giysiler giymek
Güzelleri seyretmek
Sevmek isteyen gönül

Bazan emeğim dersin
Bazan paralar yersin
Sen çiğ bir serserisin
Pişmek isteyen gönül

Sağda solda dolaşıp
Çamurlara bulaşıp
Her bir fikre sataşıp
Deşmek isteyen gönül

Sevda gelir serine
Kul olursun birine
Kalbinin taht yerine
Geçmek isteyen gönül

Gücün az dileğin bol
Gönül biraz uslu ol
Derviş Baba’ya bir yol
Çatmak isteyen gönül

26/12/1992

Pirler piri Hacı Bektaş dergahı
Varalım niyaza  sürelim rahı
Hünkar’ın donunda ol Ali şahı
Cara çağıralım  zamanı geldi

Sevgiden hasıldır Muhammed nebi
Sevgi denizinin bulunmaz dibi
Gökte semah dönen turnalar gibi
Dergaha koşalım zamanı geldi

Derviş Baba yüzün Dergah’a döndü
Hünkar Hacı Bektaş Veli’yi gördü
Nesl-i Evliyanın izini sürdü
Gerçek iz sürmenin zamanı geldi

13/XII/1992